Piłka nożna

Bogactwo na Saharze

PKP rozkład

Libijczycy zawdzięczają wysoki jak na afrykańskie warunki standard życia ropie naftowej. Embargo z lat 1986-99 spowodowało, że do jej wydobycia używano przestarzałych technologii. W starożytności obszar dzisiejszej Libii był podzielony na dwie części. Wschodnią, zwaną od miasta Cyrena Cyrenajką, od VII wieku p.n.e. zamieszkiwali Grecy. W tym samym czasie w zachodniej części Fenicjanie zbudowali miasta Sabrata, Oea oraz Leptis Magna, które uchodziło za jedno z najpiękniejszych w Afryce Północnej. Oea, dzisiejszy Trypolis, za czasów rzymskich stała się stolicą prowincji obejmującej te trzy miasta. W Cyrenajce w 1837 roku zawiązano religijne bractwo muzułmańskie sanussijja. Jego celem było powstrzymanie wpływów kultury Zachodu. W latach 1911-12 bractwo stawiło zbrojny opór wkraczającym do Libii oddziałom włoskim. Jednak nie udało się zapobiec zajęciu kraju i Libia została kolonią włoską. Ogłosiła niepodległość dopiero w 1951 roku Pierwszym władcą niepodległego państwa był król Idris I. Początkowo dopisywało mu szczęście, gdyż w 1959 roku na terenie Libii odkryto bogate złoża ropy naftowej.

1. Herbata

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: hotele łódź